In mijn vorige onderwerp kon je al uitgebreid mijn menig lezen over het artikel i.v.m. roken uit De Morgen. Deze casus heb ik toegepast op het praktisch ethisch model.
Het ethisch model bestaat uit negen elementen.
Twee voorwaarden:
- Grondhouding aannemen:
Voor de mensen die te horen krijgen dat ze door het roken aan keel- of longkanker lijden, is het op het eerste zicht misschien hard om te horen te krijgen dat je alles zelf moet betalen. Maar voor mensen die er meer afstand van kunnen nemen lijkt dit niet zo. Juist omdat de overheid, familie, vrienden, collega’s en/of kennissen zoveel waarschuwt voor de gevolgen van roken.
- Dialoog voeren:
We kunnen deze casus bekijken uit twee perspectieven. Enerzijds hebben we het slachtoffer en anderzijds hebben we de buitenstaanders, de niet-rokers. De slachtoffers zouden gechoqueerd zijn als ze horen dat ze alles zelf moeten bekostigen. Ze zijn getroffen door een ernstige ziekte, waar ze in hun ogen niets aan kunnen doen een waar zijzelf zeker niet de schuld van zijn. De buitenstanders of niet-rokers (mijn eigen perspectief) zouden eerder zeggen dat er zoveel preventie is tegen roken, dat het op elk pakje sigaretten staat, dat het zoveel in het nieuws is gekomen en dat het slachtoffer toch niet wou luisteren en gewoon bleef verder roken. In deze casus kan er niet echt sprake zijn van dialoog voeren, maar we kunnen wel de perspectieven bekijken van de verschillende partijen.
Vier aandachtspunten:
- Situatie analyseren:
We kunnen pas een goed oordeel vormen over de casus als we meer informatie zouden verkrijgen. Het zou bijvoorbeeld kunnen dat iemand getroffen wordt door keel- of longkanker zonder dat deze persoon ooit een sigaret heeft aangeraakt. Dit plaatst de casus in een ander daglicht. Dan kunnen we niet redeneren als bij iemand die het zelf veroorzaakt heeft door te roken. In het geval van een niet-roker is het niet rechtvaardig als deze alle kosten zelf zou moeten dragen.
- Handelingsmogelijkheden onderzoeken:
Ziekte bij een roker:
Deze persoon staat zelf in voor de medische kosten.
Ziekte bij een niet-roker:
Deze persoon krijgt terugbetaald van de ziekteverzekering.
- Motieven verhelderen:
Handeling bij een roker:
Het is maar normaal dat de roker alle kosten uiteindelijk zelf betaald. Hij heeft er namelijk zelf voor gezorgd dat het zover gekomen is met zijn gezondheid. In dit geval spreek ik wel als het effectief veroorzaakt is door het rookgedrag van de persoon in kwestie.
Handeling bij een niet-roker:
Deze persoon heeft er alles aan gedaan om deze ziekte niet te krijgen. De persoon leefde gezond, dronk bijna nooit of dronk af en toe eens maar met mate, rookte nooit,… Hij of zij heeft dus zelf niet voor de aanleiding gezorgd van de ziekte.
- Effecten inschatten:
Handeling bij een roker:
Hij of zij zal waarschijnlijk niet tevreden zijn, maar als dit in de media komt en als mensen te horen krijgen dat deze kosten niet meer door de ziekteverzekering terugbetaald worden, zullen ze misschien inzien dat roken slecht is en zullen ze misschien stoppen met roken.
Handeling bij een niet-roker:
Hij of zij zal tevreden zijn met de terugbetaling, maar het blijft natuurlijk jammer dat deze persoon deze ziekte gekregen heeft.
Drie evaluatiemomenten:
- Intuïties uitspreken:
Dit hebben jullie al gelezen bij de eerste reactie op deze casus. Intuïties uitspreken zijn namelijk de eerste spontane reacties die bij je opkomen, zonder erover te moeten nadenken.
- Normen verduidelijken:
Ziekenkas betaald de ziekenhuiskosten en de medische kosten terug wanneer iemand ziek is en een behandeling nodig heeft.
- Waarden evalueren:
Respect voor mensen die niet roken en de naïviteit van de rokers.
Dit is mijn menig over de casus, toegepast op het praktisch ethisch model. Hopelijk vinden jullie het overzichtelijk en begrijpen jullie mijn standpunt, reacties of opmerkingen zijn altijd welkom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten